close
تبلیغات در اینترنت
دعائی با فضیلت بسیار بسیار زیاد

دعائی با فضیلت بسیار بسیار زیاد

کاربر مهمان، خوش آمديد ! ( ورود - عضويت ) سلام به سایت شیعه حق خوش آمدید !

شنبه 24 آذر 1397

منوی اصلی
منوی اصلی
صفحه اول
تالار گفتمان

آرشيوی مطالب
نقشه سایت
درباره ی ما
ایمیل مدیریت
ارتباط با ما


موضوعات
موضوعات مذهبی
ولایت [8]
برائت [9]
مناظره [8]
انتظار [5]
روایات [8]
شعر [2]
اس ام اس [14]
اعمال [3]
دانلود
تصویر برای پس زمینه [3]
تم مذهبی مبایل [0]
فایل های صوتی [6]
فایل های تصویری [1]
کتاب [2]
سایر موارد
اخبار [8]
اجتماعی [20]
کودک و نوجوان [0]
داستان [4]

پربازدیدترین مطالب
ثواب لعن بازدید : 543

لینک دوستان
ارسال لینک
دعائی با فضیلت بسیار بسیار زیاد

http://up.shiehhag.com/016.jpg

روزی پیامبر صلی الله علیه و آله به جبرئیل فرمودند : ای جبرئیل دعائی به من آموزش بده تا برای امتم بعد از من باقی بماند

جبرئیل علیه السلام فرمود : ای پیامبر به امتک خود بگو که در روزهای 13و14و15 هر ماه روزه داری کنند و این دعا را قرائت کنند و هرکس این دعا را قرائت کند ، خداوند متعال عذاب قبر را از او دور می گرداند و او را از فزع روز قیامت در آمان می دارد و از شر آفات دنیا و اخرت حفظ می کند و از آتش جهنم نجات می بخشد و هر کس روزه بگیرد و این دعا را تلاوت کند ثوابی همانند ثواب جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و عزائیل و حضرت ابراهیم و حضرت موسی و حضرت عیسی علیهم السلام و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله برای او ثبت می شود

ای پیامبر هرکس از امت تواین دعا را یک بار در عمر خویش قرائت کند ، خداوند روز قیامت او را محشور می کند در حالی که صورتش همانند ماه شب چهارده نورانی و درخشنده است

ای پیامبر هر کس این دعا را پنج مرتبه قرائت کند خداوند او را روز قیامت محشور می کند در حالی من و پیکی از بهشت بر سر قبر او ایستاده ایم و او سوار بر آن پیک می شود و در بهشت فرود می آید و تا ابد در بهشت خواهد ماند

ای پیامبر و هر کس این دعا را قبل از خواب بخواند در حالی که با وضو باشد ، تو را در خواب مشاهده می کند که به آن بشارت بهشت را می دهی

و ای پیامبر از فضیلت این دعا تعجب مکن ، زیرا در این دعا اسم اعظم خداوند متعال وجود دارد

http://up.shiehhag.com/014.jpg

متن دعا این است :

سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِهِ (سه بار) سُبْحَانَهُ مِنْ إِلَهٍ مَا أَمْلَكَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَلِيكٍ مَا
أَقْدَرَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَدِيرٍ مَا أَعْظَمَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَظِيمٍ مَا أَجَلَّهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ جَلِيلٍ مَا
 أَمْجَدَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَاجِدٍ مَا أَرْأَفَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَءُوفٍ مَا أَعَزَّهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَزِيزٍ مَا أَكْبَرَهُوَ سُبْحَانَهُ مِنْ كَبِيرٍ مَا أَقْدَمَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَدِيمٍ مَا أَعْلَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَالٍ مَا أَسْنَاهُ
 وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَنِيٍّ مَا أَبْهَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَهِيٍّ مَا أَنْوَرَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُنِيرٍ مَا أَظْهَرَهُ وَ
سُبْحَانَهُ مِنْ ظَاهِرٍ مَا أَخْفَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ خَفِيٍّ مَا أَعْلَمَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَلِيمٍ مَا أَخْبَرَهُ وَ
سُبْحَانَهُ مِنْ خَبِيرٍ مَا أَكْرَمَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ كَرِيمٍ مَا أَلْطَفَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ لَطِيفٍ مَا أَبْصَرَهُ وَ
سُبْحَانَهُ مِنْ بَصِيرٍ مَا أَسْمَعَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَمِيعٍ مَا أَحْفَظَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ حَفِيظٍ مَا أَمْلَاهُ
 وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَلِيٍّ مَا أَوْفَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَفِيٍّ مَا أَغْنَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ غَنِيٍّ مَا أَعْطَاهُ وَ
سُبْحَانَهُ مِنْ مُعْطٍ مَا أَوْسَعَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَاسِعٍ مَا أَجْوَدَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ جَوَادٍ مَا أَفْضَلَهُ وَ
سُبْحَانَهُ مِنْ مُفْضِلٍ مَا أَنْعَمَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُنْعِمٍ مَا أَسْيَدَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَيِّدٍ مَا أَرْحَمَهُ
 وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَحِيمٍ مَا أَشَدَّهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَدِيدٍ مَا أَقْوَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَوِيٍّ مَا أَحْكَمَهُ
 وَ سُبْحَانَهُ مِنْ حَكِيمٍ مَا أَبْطَشَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَاطِشٍ مَا أَقْوَمَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَيُّومٍ مَا
أَحْمَدَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ حَمِيدٍ مَا أَدْوَمَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ دَائِمٍ مَا أَبْقَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَاقٍ
مَا أَفْرَدَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ فَرْدٍ مَا أَوْحَدَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَاحِدٍ مَا أَصْمَدَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ صَمَدٍ مَا
أَمْلَكَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَالِكٍ مَا أَوْلَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَلِيٍّ مَاأَعْظَمَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَظِيمٍ
مَا أَكْمَلَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ كَامِلٍ مَا أَتَمَّهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ تَامٍ‏ مَا أَعْجَبَهُ وَسُبْحَانَهُ مِنْ عَجِيبٍ
 مَا أَفْخَرَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ فَاخِرٍ مَا أَبْعَدَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَعِيدٍ مَا أَقْرَبَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَرِيبٍ
مَا أَمْنَعَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَانِعٍ مَا أَغْلَبَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ غَالِبٍ مَا أَعْفَاهُ وَ سُبْحَانَهُ
 مِنْ عَفُوٍّ مَا أَحْسَنَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُحْسِنٍ مَا أَجْمَلَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ جَمِيلٍ مَا أَقْبَلَهُ
 وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَابِلٍ مَا أَشْكَرَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَكُورٍ مَا أَغْفَرَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ غَفُورٍ
مَا أَكْبَرَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ كَبِيرٍ مَا أَجْبَرَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ جَبَّارٍ مَا أَدْيَنَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ دَيَّانٍ
 مَا أَقْضَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَاضٍ مَاأَمْضَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَاضٍ مَا أَنْفَذَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ نَافِذٍ
مَا أَرْحَمَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَحِيمٍ مَا أَخْلَقَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ خَالِقٍ مَا أَقْهَرَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَاهِرٍ
مَا أَمْلَكَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَلِيكٍ مَا أَقْدَرَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَادِرٍ مَا أَرْفَعَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَفِيعٍ مَا
أَشْرَفَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَرِيفٍ مَا أَرْزَقَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَازِقٍ مَا أَقْبَضَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَابِضٍ مَا أَبْسَطَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَاسِطٍ مَا أَهْدَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ هَادٍ مَا أَصْدَقَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ صَادِقٍ مَا أَبْدَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَادِئٍ مَا أَقْدَسَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قُدُّوسٍ مَا أَظْهَرَهُ [مَا أَطْهَرَهُ‏] وَ سُبْحَانَهُ
 مِنْ ظَاهِرٍ [مِنْ طَاهِرٍ] مَا أَزْكَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ زَكِيٍّ مَا أَبْقَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَاقٍ مَا أَعْوَدَهُ وَ
سُبْحَانَهُ مِنْ عَوَّادٍ [مُعِيدٍ] مَا أَفْطَرَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ فَاطِرٍ مَا أَرْعَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَاعٍ مَا أَعْوَنَهُوَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُعِينٍ مَا أَوْهَبَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَهَّابٍ مَا أَتْوَبَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ تَوَّابٍ مَا أَسْخَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَخِيٍّ مَا أَبْصَرَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَصِيرٍ مَا أَسْلَمَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَلِيمٍ مَا أَشْفَاه وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَافٍ مَا أَنْجَاهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُنْجٍ مَا أَبَرَّهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَارٍّ مَا أَطْلَبَهُ وَ سُبْحَانَهُمِنْ طَالِبٍ مَا أَدْرَكَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُدْرِكٍ مَا أَشَدَّهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَدِيدٍ مَا أَعْطَفَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُتَعَطِّفٍ مَا أَعْدَلَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَادِلٍ مَا أَتْقَنَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُتْقِنٍ مَا أَحْكَمَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ حَكِيمٍ مَا أَكْفَلَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ كَفِيلٍ مَا أَشْهَدَهُ وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَهِيدٍ مَا أَحْمَدَهُ وَ سُبْحَانَهُ هُوَ اللَّهُ الْعَظِيمُ وَ بِحَمْدِهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَكْبَرُ وَ لِلَّهِ الْحَمْدُ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ دَافِعِ‏ كُلِّ بَلِيَّةٍ وَ هُوَ حَسْبِي وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ

 

 

 

 

 

ترجمه :

تسبيح می ‏كنم تسبيح خدايى كه بزرگ است و متلبّسم به حمد او منزه است خدا تعجب می ‏كنم از خدائى كه چه چيز او را مالك گردانيده [و تعجب مى‏كنم از پادشاهى كه چه چيز توانا نموده است او را] و منزه است او و تعجب است از بسيار قادرى كه او را چيز بزرگ كرده او را و منزه است خدا و تعجب مى‏كنم از بزرگى كه چه چيز او را جليل نموده و منزه است او و تعجب است از بزرگى كه چه چيز او را شريف نموده و منزه است خدا و تعجب است از شريفى كه او را چه چيز مهربان نموده و تعجب است از مهربانى كه چه چيز او را عزيز نموده و تعجب می ‏كنم از عزيزى كه چه چيز او را بزرگ نموده و تعجب مى‏نمايم از بزرگى كه چه چيز او را هميشگى نموده و تعجب است از دائمى كه چه چيز او را بلند نموده و تعجّب است از بلند مرتبه‏اى كه چه چيز او را رفعت داده و تعجب می ‏نمايم از رفيعى كه چه چيز او را حسن داده و تعجب است از نيكوئى كه چه چيز او را نورانى گردانيده و تعجب است از روشنى كه چه چيز او را ظاهر كرده است و تعجب است از ظاهرى كه چه چيز او را پنهان نموده و تعجب از پنهانى كه چه چيز او را دانا نموده و تعجب است از دانائى كه چه چيز او را خبردار گردانيد و تعجب است از خبردارى كه چه چيز او را كريم نموده و تعجب است از بخشنده‏اى كه چه چيز او را مهربان نموده و تعجب است از مهربانى كه چه چيز او را بينا گردانيده است و تعجب است از بينائى كه چه چيز او را شنوا نموده است و تعجب است از شنوائى كه چه چيز او را نگاهدارنده گردانيده و تعجب است از نگاهدارنده‏اى كه چه چيز او را توانگر گردانيده و تعجب است از توانگرى كه چه چيز او را صاحب عطا نموده و تعجب است از دهنده‏اى كه چه چيز او را بى‏نياز گردانيده و تعجب است از بى‏نيازى كه چه چيز او را صاحب بخشش نموده و تعجب است از بخشنده‏اى كه چه چيز او را وسعت داده و تعجب است از رزق دهنده‏اى كه چه چيز او را صاحب بخشش نموده و تعجب است از صاحب بخششى كه چه چيز او را صاحب احسان نموده و تعجب است از صاحب عطيه‏اى كه چه چيز او را منعم گردانيده و تعجب است از نعمت دهنده‏اى كه چه چيز او را ستوده گردانيده و تعجب است از ستوده‏اى كه چه چيز او را رحيم گردانيده و تعجب است از رحم‏كننده‏اى كه چه چيز او را سخت گردانيده و تعجب است از سخت‏گيرى كه چه چيز او را قوّت داده و تعجب است از صاحب قوّتى كه چه چيز او را حليم نموده [او را حكيم گردانيده‏] و تعجب است از حلم‏كننده‏اى [حكيمى‏] كه چه چيز او را صاحب قهر نموده و تعجب است از صاحب قهرى كه او را چه بر پاى داشته و تعجب است از بخود برپائى كه [چه چيز او را حمد كرده و تعجب است از حمد شده‏اى‏] كه چه چيز او را هميشگى نموده و تعجب است از هميشه‏اى [كه او را چه باقى داشته و تعجب است از باقی ‏اى‏] كه چه چيز او را بیهمتا نموده و تعجب است از بی‏همتائى كه چه چيز او را يكتا نموده و تعجب است از يكتائى كه چه چيز او را مقصود و بى‏نياز گردانيده و تعجب است از بى‏نيازى كه چه چيز او را صاحب ملك نموده و تعجب است از مالكى كه چه چيز او را صاحب اختيار نموده و تعجب است از صاحب اختيارى كه چه چيز او را بزرگ نموده و تعجب است از بزرگى كه چه چيز او را كامل و تمام نموده و تعجب است از كاملى كه چه چيز او را تمام نموده و تعجب است از تمامى كه چه چيز او را نيكو گردانيده و تعجب است از نيكوئى كه چه چيز او را صاحب فخر نموده و تعجب است از فخركننده‏اى كه چه چيز او را «1» دور ساخته و تعجب است از دورى كه چه چيز او را نزديك ساخته و تعجب است از نزديكى كه چه چيز او را غالب و قوى گردانيده و تعجب است از غلبه‏كننده‏اى كه چه چيز او را مسلّط نموده و تعجب است از مسلّطى كه چه چيز او را عفوكننده نموده و تعجب است از عفوكننده‏اى كه چه چيز او را احسان‏كننده كرده و تعجب است از احسان‏كننده‏اى كه چه چيز او را نيكوكار نموده و تعجب است از نيكوكارى كه چه چيز او را قبول توبه‏كننده نموده و تعجب است از قبول توبه‏كننده‏اى كه چه چيز او را جزا دهنده نموده و تعجب است از جزا دهنده‏اى كه چه چيز او را صاحب مغفرت نموده و تعجب است از آمرزنده‏اى كه چه چيزى او را بزرگ نموده است و تعجب است از بزرگى كه چه چيز او را صاحب جبروت نموده و تعجب است از صاحب جبروتى كه چه چيز او را جزا دهنده نموده و تعجب است از جزا دهنده‏اى كه چه چيز او را حاكم گردانيده و تعجب است از حكم‏كننده‏اى كه چه چيز حكم او را ممضى نموده و تعجب است از حاكمى كه چه چيز جارى نموده امر او را و تعجب است از جارى در حكمى كه چه صفت صاحب رحم نموده او را و تعجب است از رحم‏كننده‏اى كه چه صفت خلق‏كننده گردانيده او را و تعجّب است از خلق‏كننده‏اى كه چه چيز او را صاحب غلبه نموده تعجب است از غلبه نماينده‏اى كه چه امر او را صاحب مملكت نموده و تعجب است از صاحب مملكتى كه چه صفت او را صاحب قدرت نموده و تعجب است از توانائى كه چه چيز او را بلند مرتبه نموده و تعجب است از بلند مرتبه‏اى كه چه صفت او را شريف گردانيده و تعجب است از صاحب شرفى كه چه امر او را رزق دهنده گردانيده و تعجب است از روزى دهنده‏اى كه چه چيز او را نگاه دارنده رزق او را و تعجب است از نگاه دارنده رزقى كه چه چيز او را روزى بخشنده نموده و تعجب است از روزى گستراننده‏اى كه چه چيز راهنما گردانيده او را و تعجب است از راهنمائى كه چه چيز او را راستگوى نموده و تعجب است از راستگوئى كه چه چيز او را ظاهر گرانيده و تعجب است از ظاهرى كه چه چيز منزّه از عيبها نموده او را و تعجب است از منزّهى كه چه چيز او را پاكيزه [ظاهر] نموده و تعجب است از پاكيزه‏اى [آشكارى‏] كه چه چيز او را پاك نموده و تعجب است از پاكى كه چه چيز باقى داشته او را و تعجب است از باقى‏اى كه چه چيز او را اعاده‏كننده نموده و تعجب است از اعاده‏كننده‏اى كه چه چيز او را خلق‏كننده نموده و تعجب است از خلق‏كننده‏اى [كه چه چيز او را نگاهدارنده نموده و تعجب است از نگاهدارنده‏اى كه چه چيز او را يارى كرده و تعجب است از يارى‏كننده‏اى‏] كه چه چيز او را صاحب بخشش كرده و تعجب است از بسيار بخشنده‏اى كه چه چيز او را توبه قبول‏كننده نموده و تعجب است از توبه قبول‏كننده‏اى كه چه چيز او را صاحب كرم نموده و تعجب است از صاحب كرمى كه چه چيز او را يارى‏كننده [بينا] نموده و تعجب است از يارى‏كننده‏اى [بينائى‏] كه چه چيز او را سالم گردانيده و تعجب است از سالمى كه چه چيز او را شفا دهنده نموده و تعجب است از شفا دهنده‏اى كه چه چيز او را خلاص‏كننده نموده و تعجب است از نجات دهنده‏اى كه چه چيز نيكوكار نموده او را و تعجب است از نيكوكارى كه چه چيز او را طلب‏كننده نموده و تعجب است از طلب‏كننده‏اى كه چه چيز او را صاحب ادراك نموده و تعجب است از ادراك‏كننده‏اى كه چه چيز او را قوى گردانيده و تعجب است از صاحب قوّتى كه چه چيز او را مهربان كرده و تعجب است از مهربانى كه چه چيز عادل نموده و تعجب است از عادلى كه چه چيز امر او را محكم نموده و تعجب است از محكم‏كننده‏اى كه چه چيز او را داناى با تدبير نموده و تعجب است از حكيمى كه چه چيز او را كفيل و ضامن گردانيده و تعجب است از ضامنى كه چه چيز او را دانا گردانيده [و تعجب است از دانايى كه چه چيز او را با ستايش نموده خ. ل.- و تعجب است از دانايى كه چه چيز او را با رابطه كرده است و تعجب است از با رابطه‏اى كه چه چيز او را كافى كرده است و تعجب است از كافى‏اى كه چه چيز او را حساب‏كننده قرار داده و تعجب است از حساب‏كننده‏اى كه چه چيز او را تام و كامل كرده و تعجب است از تام و كاملى كه چه چيزى او را قديمى گردانيده‏] و او را تسبيح می کنم تسبيح كردنى اوست خداى بزرگ و متلبّسم به سپاس او و همه حمد از براى خداست و معبودى مگر خدا نيست و خدا بزرگتر است از آنكه بوصف درآيد و از براى خداست حمد و نيست حركتى و نه توانائى مگر بخداى بلند مرتبه بزرگ دفع‏كننده هر بلائى. و اوست كافى مرا و نيكو معتمد است او

 

ما را هم از دعای خویش فراموش نکنید



برچسب ها : دعا،معنوی،معنویت،پیامبر،جبرائیل،جبرئیل،میکائیل،اسرافیل،عزائیل،میکائیل،مولا،ماه،چهارده،نور،درخنشده،ثواب،بخشش ,

دسته بندی : اعمال
دوشنبه 09 مرداد 1391 | 20:12

مطالب مربوط

ارسال نظر برای این مطلب
این نظر توسط علي در تاریخ 1391/5/13 و 0:18 دقیقه ارسال شده است

خيلي هم عالي

این نظر توسط محسن در تاریخ 1391/5/10 و 11:26 دقیقه ارسال شده است

باسلام
در انتشار و ترویج ادعیه و اذکار بایداحتیاط کرد وحتما با مشورت اهل علم باشد چون مثل دارو است همانطور که خواص دارد و عام دارد نسبت به افراد متفاوت است.
امام معصوم یا بزرگی که اذکار وادعیه ای می فرمودند:
یا مثل ادعیه صحیفه سجادیه منبع معارف و اصول علم و معرفت است
یا مثل دعای کمیل یا ذکر یونسیه اوراد مخصوص مخاطب و امثال مخاطب است
مثلا حتی دعای کمیل را مثل عارف خمینی می فرمودند که من دعای کمیل را رجائن از لسان مولا می خوانم(یعنی در حد من نیست که از لسان من باشد)!
یکسری ادعیه و اذکارهم عام است و کلید مشکل گشا و سبب سعادت وفهم است مثل صلوات بر محمد وآل محمد ولعن دشمنان ایشان.
التماس دعا


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی

اطلاعات
آمار کاربران
افراد آنلاین : 1
اعضای آنلاین : 0
تعداد اعضا : 11

عضو شوید
ارسال کلمه عبور

آمار مطالب
کل مطالب : 384
کل نظرات : 77

آمار بازدید
بازدید امروز : 8 نفر
باردید دیروز : 2 نفر
بازدید هفته : 64 نفر
بازدید ماه : 215 نفر
بازدید سال : 2,306 نفر
بازدید کلی : 166,251 نفر

عضویت سریع
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد

خبرنامه


امکانات

آرشیو مطالب

مطالب گذشته

این وبلاگ بسته شد تاریخ : یکشنبه 08 دی 1392

نجات یک فرد،نجات یک اجتماع تاریخ : جمعه 24 شهریور 1391

فایل صوتی بمناسبت شهادت امام صادق علیه السلام تاریخ : چهارشنبه 22 شهریور 1391

تحریف کتاب صحیح بخاری تاریخ : چهارشنبه 15 شهریور 1391

ثواب لعن تاریخ : چهارشنبه 15 شهریور 1391

غذای امیرالمومنین علیه السلام و غذای معاویه لعنه الله تاریخ : دوشنبه 13 شهریور 1391

آرزو داشته باشیم یا نه؟ تاریخ : شنبه 11 شهریور 1391

زیبائی حلم تاریخ : جمعه 10 شهریور 1391

اسلام واقعی ، مسلمان واقعی تاریخ : دوشنبه 06 شهریور 1391

روز جهانی بقیع تسلیت باد تاریخ : شنبه 04 شهریور 1391

صفحه اصلي | تالار گفتمان | ثبت نام در انجمن | تماس با ما